Set Henri Neddermayer (ing. Seth Henry Neddermeyer; 16 sentyabr 1907[1] – 29 yanvar 1988[1], Sietl, Vaşinqton) — İkinci Dünya müharibəsi zamanı Los-Alamos laboratoriyasında Manhetten layihəsi üzərində çalışarkən myuon hissəciyinin kaşiflərindən biri olan və daha sonra imploziv tipli nüvə silahının yaradılmasının əsas tərəfdarlarından biri olan amerikalı fizik.
| Set Neddermayer | |
|---|---|
 | |
| Doğum tarixi | 16 sentyabr 1907[1] |
| Vəfat tarixi | 29 yanvar 1988[1] (80 yaşında) |
| Vəfat yeri | |
| Vəfat səbəbi | Parkinson xəstəliyi |
| İş yeri | |
| Təhsili | |
| Elmi rəhbəri | Karl Devid Anderson |
| Mükafatları |
 |
 Vikianbarda əlaqəli mediafayllar | |
Set Henri Neddermayer 16 sentyabr 1907-ci ildə Miçiqan ştatının Riçmond şəhərində anadan olmuşdur.[2] Ailəsi Kaliforniyaya köçməzdən əvvəl o, iki il ərzində anasının, böyük bacısının və əmisinin də təhsil aldığı kiçik Olivet Kollecində oxumuşdur.[3] Daha sonra Stenford Universitetinə keçmiş və 1929-cu ildə orada bakalavr dərəcəsi almışdır.[2] Fizika sahəsinə olan marağı Robert Millikenin işlərindən ilhamlanmış və o, Kaliforniya Texnologiya İnstitutunun (Caltech) aspiranturasına daxil olmuşdur.[3] Neddermayer 1935-ci ildə Karl Devid Andersonun rəhbərliyi altında "Yüksək enerjili elektronların absorbsiyası (udulması)" mövzusunda fəlsəfə doktoru dissertasiyasını müdafiə etmişdir.[4][5] O, bu proses üçün Nils Bor tərəfindən irəli sürülmüş nəzəriyyəni təsdiqləmişdir. Həmçinin, qurğuşun daxilində elektronların böyük radiasiya enerji itkilərini müşahidə etmişdir ki, bu da Hans Bete və Valter Haytlerin irəli sürdüyü nəzəriyyə ilə üst-üstə düşürdü.[2]
Neddermayer 1932-ci ildə pozitronun kəşf edilməsinə gətirib çıxaran tədqiqatlara öz töhfəsini vermişdir (bu kəşfə görə Anderson 1936-cı ildə Fizika üzrə "Nobel" mükafatına layiq görülmüşdür).[2][6] Elə həmin il Neddermayer və Anderson kosmik şüaların duman kamerasında (bulud kamerası) ölçülməsi vasitəsilə myuonu kəşf etmişlər.[7] Onların bu kəşfi Hideki Yukavanın 1935-ci ildə nüvə qüvvələrinə vasitəçilik edən mezonlar haqqında irəli sürdüyü nəzəriyyədən daha əvvələ təsadüf edir. Anderson və Neddermayer Milliken ilə birlikdə kosmik şüaların yüksək hündürlükdəki tədqiqatlarında əməkdaşlıq etmişlər; bu tədqiqatlar Robert Oppenheymerin kosmik şüalar tərəfindən atmosferdə yaradılan "hava leysanlarının" (hissəcik selinin) elektronlardan ibarət olması nəzəriyyəsini təsdiqləmişdir.[2] Onlar həmçinin qamma şüalarının pozitron yarada biləcəyinə dair ilk sübutları əldə etmişlər.[4]
- 1 2 3 4 Seth Neddermeyer // SNAC (ing.). 2010.
- 1 2 3 4 5 Geballe, Ronald; Lord, Jere J.; Streib, John F. "Seth N. Neddermeyer". Physics Today. 41 (11). noyabr 1988: 109. Bibcode:1988PhT....41k.109G. doi:10.1063/1.2811634.
- 1 2 "Interview with Seth H. Neddermeyer" (PDF). Caltech. 7 may 1984. İstifadə tarixi: 30 dekabr 2015.
- 1 2 "The absorption of high energy electrons". Caltech. 4 mart 2016 tarixində orijinalından arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 30 dekabr 2015.
- ↑ Neddermeyer, Seth H. The absorption of high energy electrons (PhD). California Institute of Technology. 1935. OCLC 437064667. ProQuest 301831835.
- ↑ "Carl D. Anderson – Biographical". The Nobel Foundation. İstifadə tarixi: 30 dekabr 2015.
- ↑ Neddermeyer, Seth H.; Anderson, Carl D. "Note on the Nature of Cosmic-Ray Particles". Physical Review (ingilis). 51 (10). 15 may 1937: 884–886. doi:10.1103/PhysRev.51.884. ISSN 0031-899X.