Villebrord Snell[3][4] (nid. Willebrord Snel van Royen;[5] 13 iyun 1580[1], Leyden – 30 oktyabr 1626[2][1][…], Leyden) – daha çox Snellius və ya Snell kimi tanınan hollandiyalı astronom və riyaziyyatçı.
| Villebrord Snell | |
|---|---|
| nid. Willebrord Snel van Royen | |
 | |
| Doğum adı | Willebrord Snel van Rayen |
| Doğum tarixi | 13 iyun 1580[1] |
| Doğum yeri | |
| Vəfat tarixi | 30 oktyabr 1626[2][1][…] (46 yaşında) |
| Vəfat yeri | |
| Elm sahələri | riyaziyyat, fizika, astronomiya |
| İş yeri |
|
| Təhsili |
|
| Elmi rəhbərləri | Ludolf van Seylen |
 Vikianbarda əlaqəli mediafayllar | |
Snell daha çox işığın sınma qanunu kimi tanınan "Snell qanunu", geodeziyada pioner işi sayılan "Snellius triangulyasiyası" və müstəvi triqonometriyasında məlum nöqtələrdən naməlum nöqtəni tapma üsulu olan "Snellius–Potenot məsələsi" ilə məşhurdur.
İşığın sınma qanunu adətən Snellə aid edilsə də, bu qanun əslində eramızın 984-cü ili radələrində fars alimi İbn Səhl tərəfindən kəşf edilmişdir.[6]
Villebrord Snellius Niderlandın Leyden şəhərində anadan olmuşdur. 1613-cü ildə o, atası Rudolf Snel van Royeni (1546–1613) əvəz edərək Leyden Universitetinin riyaziyyat professoru vəzifəsinə gəlmişdir.[7]
- 1 2 3 4 5 Maktutor riyaziyyat tarixi arxivi. 1994.
- 1 2 Bibliothèque nationale de France BnF identifikatoru (fr.): açıq məlumat platforması. 2011.
- ↑ Willebrord Snellius at the Leiden Digital Family Tree.
- ↑ Eerste Nederlandse Systematisch Ingerichte Encyclopaedie
- ↑ Encarta Winkler Prins, Grote Oosthoek, Eerste Nederlandse Systematisch Ingerichte Encyclopaedie
- ↑ For a reconstruction of this discovery see Hentschel 2001. It is now known that this law was already known to Ibn Sahl in 984. The same law was also investigated by Ptolemy and in the Middle Ages by Witelo, but due to lack of adequate mathematical instruments (i.e. trigonometric functions) their results were saved as tables, not functions.
- ↑ Chisholm, 1911