Tenor saksofonu — Belçika mənşəli saksofon ailəsinə daxil nəfəsli musiqi aləti. Tenor saksofonu alto saksafonu və bariton saksafonu arasında aralıq mövqe tutan musiqi alətidir. Altodan sonra ikinci ən populyar saksafondur. Caz, nəfəsli orkestrlər, hərbi orkestrlər və pop musiqisində geniş istifadə olunur.[1]
| Tenor saksofonu | |
|---|---|
 | |
| Təsnifat | nəfəsli musiqi aləti |
| Hornbostel–Zaks təsnifatı | 422.212-71 |
| Mənşə ölkəsi | Belçika |
 Vikianbarda əlaqəli mediafayllar | |
Soprano saksafonundan bir oktava aşağı səslənir. Skripka açarında transpozisiya edən alət kimi yazılır və B-bemto səsinə köklənir.[2]
Tenor saksafonu alto saksafonundan bir qədər böyük ağızlıq, qamış və ligatura istifadə edir və ağızlığın önündəki boyun əyriliyi ilə altdan asanlıqla fərqlənir.
Tenor saksafonu 1840-cı illərdə Adolf Saks tərəfindən yaradılmışdır. O, saksafon ailəsinin orta ölçülü üzvlərindən biri hesab olunur və zaman keçdikcə musiqinin bir çox janrında mühüm yer tutmuşdur. XX əsrin əvvəllərində tenor saksafon caz musiqisində populyarlıq qazandı. 1940-1950-ci illərdə Rok-n-roll və "rhythm and blues" janrlarında geniş istifadə edilməyə başlandı. Müasir dövrdə isə pop, funk və hətta elektron musiqidə də istifadə olunur. Bu alətin xüsusilə caz musiqisində məşhur olması Con Koltran, Sonni Rollins, Dekster Gordon kimi musiqiçilərin ifaları ilə əlaqədardır.