III Dyula,[1] həmçinin İula və ya Gənc Dyula,[2] Qeula[2] və ya Dyula,[3] — X əsrin sonu və XI əsrin əvvəllərində Transilvaniyada (Erdel) hakimiyyət sürmüş Macar lideri. Dyula Macarıstan knyazlığının qərb bölgələrindən biri olan Transilvaniyanın müstəqil hökmdarı olmuş və bu ərazilərdə yerli hakimiyyət qurmuşdur. Onun dövrü Macarıstan krallığının təşəkkülü və xristianlığın yayılması ilə əlaqəli siyasi dəyişikliklər dövrünə təsadüf edir.[4]
Macar tayfalarının ənənəvi idarəetmə sistemi ikili liderlik (Böyük knyaz və Dyula titulu olan ikinci hakim) prinsipinə əsaslanırdı.[5] Bu sistem 895-ci ildə Macarların Karpat hövzəsinə köçü zamanı formalaşmışdı. Dyula titulu, əsasən, şərq bölgələrində hökmranlıq edən yüksək rütbəli sərkərdələrə verilirdi.[6] III Dyula, ehtimal ki, II Dyulanın oğlu və ya varisi olmuşdur. O, X əsrin sonlarında Transilvaniyanın müstəqil hökmdarı kimi tanınırdı və bölgədə güclü siyasi mövqeyə malik idi. O dövrdə Transilvaniya Macar knyazlığının tam nəzarətində deyildi və burada yerli knyazlar yarı-müstəqil hökmranlıq edirdilər.[7] III Dyulanın hakimiyyəti dövründə Macarıstan krallığının əsas siyasi məsələlərindən biri xristianlığın qəbul edilməsi və yayılması idi.[8] Onun sələfi olan II Dyula Bizans imperiyası ilə əlaqələr qurmuş və pravoslav xristianlığını qəbul etmişdi. III Dyula da bu siyasəti davam etdirirdi.[9] Buna baxmayaraq, Macarıstan krallığının əsas hökmdarı olan I İştvan (997–1038) qərb xristianlığını (katoliklik) qəbul etmişdi və bütün ölkə ərazisində onu yaymağa çalışırdı. III Dyula isə Bizans xristianlığına meylli olduğu üçün I İştvanın siyasəti ilə ziddiyyət təşkil edirdi.[10]
XI əsrin əvvəllərində I İştvan Macarıstan krallığının tam mərkəzləşdirilməsi siyasətini həyata keçirməyə başladı.[11] O, yerli hökmdarların müstəqilliyini məhdudlaşdırmaq və bütün ərazini vahid kral hakimiyyətinə tabe etdirmək istəyirdi.[12] Bu məqsədlə, 1010-cu ildə o, III Dyulanın idarə etdiyi Transilvaniyaya yürüş təşkil etdi. Bu yürüş nəticəsində I İştvan III Dyulanı məğlub etmiş və onu hakimiyyətdən uzaqlaşdırmışdır. Transilvaniya Macarıstan krallığının birbaşa nəzarətinə keçmişdir. III Dyula və ailəsi əsir alındı və ehtimal ki, ölkədən sürgün edilmişdir.[13]
Bu hadisə Macarıstan krallığının tam formalaşmasının əsas mərhələlərindən biri hesab olunur.[note 1] III Dyulanın məğlubiyyəti ilə Transilvaniya I İştvanın mərkəzləşdirilmiş krallığına daxil oldu və müstəqilliyini itirdi.[14] III Dyulanın məğlubiyyətdən sonra harada yaşadığı və taleyinin necə olduğu dəqiq məlum deyil.[15] Lakin bəzi mənbələrə görə, o, ya Bizansa qaçmış, ya da I İştvanın nəzarəti altında yaşamışdır. Onun nəsli haqqında da məlumat azdır, lakin bəzi tarixçilər iddia edirlər ki, onun ailəsi sonradan Transilvaniyada yerli aristokratiyanın əsasını təşkil etmişdir.[16]
III Dyulanın məğlubiyyəti Macarıstan krallığının mərkəzləşdirilməsində mühüm rol oynadı.[17] Onun Bizans xristianlığına bağlı olması Macarıstan krallığının dini və siyasi istiqamətinə təsir göstərdi. Onun məğlubiyyətindən sonra Transilvaniya Macarıstan krallığının ayrılmaz hissəsinə çevrildi və bir daha müstəqil hökmdarlar tərəfindən idarə olunmadı.[18] III Dyula Transilvaniyanın son müstəqil hökmdarı olmuş və Macarıstan krallığının formalaşması prosesində mühüm rol oynamışdır.[19] Onun Bizans xristianlığına bağlı olması və müstəqillik arzusu I İştvanın mərkəzləşdirilmiş krallıq siyasəti ilə ziddiyyət təşkil edirdi. 1010-cu ildə onun məğlubiyyəti Macarıstan krallığının güclənməsi və Transilvaniyanın birbaşa Budapeşt hökmdarlığına daxil olması ilə nəticələndi.[20] Bununla da, Macar tarixi yeni bir dövrə qədəm qoydu və vahid bir krallıq halına gəlmişdir.[21]
- ↑ Stephanus rex Ungaricus super avunculum suum regem Iulum cum exercitu venit; quem cum conprehendisset cum uxore et filiis duobus, regnum eius vi ad christianitatem compulit. (Annales Hildesheimenses. In usum scholarum ex Monumentis Germaniae Historicis Recusi (1878). Hannover, p. 29.
- ↑ Kristó, Gyula. Early Transylvania (895-1324).
- ↑ 1 2 Curta, Florin. Transylvania around A.D. 1000.
- ↑ Georgescu, Vlad. The Romanians: A History.
- ↑ INSTITUTE OF HISTORY OF THE HUNGARIAN ACADEMY OF SCIENCES HISTORY OF TRANSYLVANIA Volume I.[1]
- ↑ Anonymus, Notary of King Béla: The Deeds of the Hungarians (ch. 27.), p. 65.
- ↑ Simon of Kéza: The Deeds of the Hungarians (ch. 2.29), p. 83.
- ↑ The Hungarian Illuminated Chronicle (ch. 30), p. 100.
- ↑ Georgescu, Vlad. The Romanians: A History. Ohio State University Press. 1991. ISBN 0-8142-0511-9.
- ↑ John Skylitzes: A Synopsis of Byzantine History (ch. 11.5.), p. 312.
- ↑ Engel, Pál. The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526.
- ↑ Kontler, László. Millennium in Central Europe: A History of Hungary.
- ↑ Molnár, Miklós. A Concise History of Hungary.
- ↑ Kristó, Gyula (General Editor). Korai magyar történeti lexikon (9-14. század).
- ↑ Engel, Pál. The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. 2001. ISBN 1-86064-061-3.
- ↑ Curta, Florin. Transylvania around A.D. 1000 // Urbańczyk, Przemysław (redaktor). Europe around the year 1000. Wydawn. DiG. 2001. 141–165. ISBN 978-837-1-8121-18.
- ↑ The Hungarian Illuminated Chronicle: Chronica de Gestis Hungarorum (Edited by Dezső Dercsényi) (1970). Corvina, Taplinger Publishing. ISBN 0-8008-4015-1
- ↑ Simon of Kéza: The Deeds of the Hungarians (Edited and translated by László Veszprémy and Frank Schaer with a study by Jenő Szűcs) (1999). CEU Press. ISBN 963-9116-31-9
- ↑ Martyn Rady. "The Gesta Hungarorum of Anonymus, the Anonymous Notary of King Béla (a draft translation)" (PDF). www.ssees.ac.uk (UCL School of Slavonic and East European Studies). 2008-07-19. İstifadə tarixi: 2009-11-17.
- ↑ Anonymus, Notary of King Béla: The Deeds of the Hungarians (Edited, Translated and Annotated by Martyn Rady and László Veszprémy) (2010). In: Rady, Martyn; Veszprémy, László; Bak, János M. (2010); Anonymus and Master Roger; CEU Press; ISBN 978-963-9776-95-1
- ↑ Ottonian Germany: The Chronicon of Thietmar of Merseburg (Translated and annotated by David A. Warner) (2001). Manchester University Press. ISBN 0-7190-4926-1
- ↑ Merseburg, Thietmar of. Chronicon.
- Kontler, László. Millennium in Central Europe: A History of Hungary. Atlantisz Publishing House. 1999. ISBN 963-9165-37-9.
- Kristó, Gyula. Early Transylvania (895-1324). Lucidus Kiadó. 2003. ISBN 963-9465-12-7.
- Molnár, Miklós. A Concise History of Hungary. Cambridge University Press. 2001. ISBN 978-0-521-66736-4.
- Pop, Ioan Aurel. Romanians and Hungarians from the 9th to the 14th Century: The Genesis of the Transylvanian Medieval State. Centrul de Studii Transilvane, Fundaţia Culturală Română. 1996. ISBN 973-577-037-7.
- Sălăgean, Tudor. Tara lui Gelou: Contributii la istoria Transilvaniei de Nord in secolele IX-XI [Gelou's Realm: Contribution to the History of Northern Transylvania in the 9th–11th Centuries] (Romanian). Ed. Argonaut. 2006. ISBN 978-973-109-007-8.
- Szegfű, László. Gyula 3. // Kristó, Gyula; Engel, Pál; Makk, Ferenc (redaktorlar ). Korai magyar történeti lexikon (9–14. század) [Encyclopedia of the Early Hungarian History (9th–14th centuries)] (Hungarian). Akadémiai Kiadó. 1994. səh. 245. ISBN 963-05-6722-9.