Ceratophrys ornata

Ceratophrys ornata Cənubi Amerikaya endemikdir və Argentina, Uruqvay və Braziliyanın çöllərində ən çox yayılmış buynuzlu qurbağa növüdür.

Ceratophrys ornata növünün dişiləri 16,5 sm, erkəkləri isə 11,5 sm uzunluğa qədər böyüyə bilər. Orta ömür müddəti 6-7 ildir, lakin qapalı şəraitdə 10 il və ya daha çox yaşaya bilərlər. Ceratophrys ornatanın ən diqqətçəkən xüsusiyyəti ağzıdır ki, bu da ümumi bədən ölçüsünün təxminən yarısını təşkil edir. Rənglənmə adətən parlaq yaşıl və qırmızı ləkələrlə olsa da, tünd yaşıl, qara və qırmızı rəngli növlər də mövcuddur. Bu növün cinsi fərqləndirilməsi cinsi yetkinlik əldə edilməzdən əvvəl çox çətindir. İki cins arasındakı dimorfizm əlamətləri ölçü fərqi və erkəklərin tünd rəngli boğazlara və ön ətraflarda cütləşmə yastıqlarına malik olmasıdır.^[2]

Bütün Ceratophrys ornata Ceratophrys cinsinə aid növlər, ovlarını hərəkətsiz qalaraq və ovunun yaxınlaşmasını gözləyərək ovlayır. Onlar ağızlarına sığan hər şeyi yeməyə çalışır, hətta bəzən ağızlarına sığmayan şeyləri də. Ceratophrys ornatanın yağlı bədənləri var ki, quraqlıq mövsümdə və ya qida çatışmazlığı zamanı təcili qida mənbəyi kimi istifadə edə bilərlər. Onların ağır bədənləri daha iri ovları udarkən sabit qalmağa imkan verir. Vəhşi təbiətdə onların adi qidası siçan kimi gəmiricilər, sərçəkimilər quşlar, kiçik sürünənlər, digər qurbağalar, iri hörümçəklər və çəyirtkə kimi həşəratlardan ibarətdir.^[3]

Ceratophrys ornatalar qorxmaz reputasiyaları ilə tanınır. Onlar bəzən öz ölçülərindən böyük olan heyvanları udmağa cəhd edirlər. Əgər insan kimi daha böyük bir heyvan tərəfindən təhdid edilərsə, bu qurbağalar ağrılı bir dişləmə edə bilər, çünki onların alt və üst çənələrində bir neçə odontoid çıxıntı var. Ceratophrys ornatanın dişləməsi ağrılı ola bilər və tibbi yardım tələb edə bilər. Bəzən onlar hücumçularına doğru tullanırlar, hətta onların ölçüsündən və gücündən asılı olmayaraq. Əsarətdə bu qurbağaların təbii qidasını təkrarlamaq olduqca asandır. Ev heyvanı kimi saxlanıldıqda, Ceratophrys ornata adətən cırcırama, gecə qurdları və ara-sıra siçanlarla qidalanır, həmçinin ölçülərindən asılı olaraq canlı balıqlardan da zövq alırlar. Lakin tədqiqatlar göstərib ki, əsasən siçanla qidalanma buynuzlu qurbağalarda yağ toplanmasına səbəb olur ki, bu da tez-tez korluq və ölümlə nəticələnir.^[4]

• Bell T (1843). The Zoology of the Voyage of H.M.S. Beagle, under the Command of Captain FitzRoy, R.N., during the Years 1832 to 1836. Part V. Reptiles. London: Smith, Elder and Co. vi + 51 pp. + Plates I-XX. (Uperodon ornatum, new species, pp. 50–51 + Plate XX, figure 6). (in English and Latin).
• Boulenger GA (1882). Catalogue of the Batrachia Salientia s. Ecaudata in the Collection of the British Museum. Second Edition. London: Trustees of the British Museum. (Taylor and Francis, printers). xvi + 503 pp. + Plates I-XXX. (Ceratophrys ornata, pp. 225–226).
• Günther A (1858). Catalogue of the Batrachia Salientia in the Collection of the British Museum. London: Trustees of the British Museum. (Taylor and Francis, printers). xvi + 160 pp. + Plates I-XII. (Ceratophrys ornata, pp. 25–26).
• Kobasa, Paul A., editor-in-chief (2006). "Argentine horned frog." The World Book Encyclopedia, Volume 1. Chicago: World Book, Inc. (p. 275).
• De Vosjoli, Philippe (1990). The General Care and Maintenance of Horned Frogs. Mission Viejo, California: Advanced Vivarium Systems. 32 pp. ISBN 978-1882770007.
• Mattison, Chris (1987). Frogs and Toads of the World. New York: Facts on File. 191 pp. ISBN 978-0816016020.