Buker mükafatı (tam adı Man Booker Prize for Fiction - Ədəbiyyat üzrə Men Buker mükafatı, 1968-2002-ci illərdə Buker-Makkonnel mükafatı) — ədəbiyyat sahəsində mükafat, hər il Britaniya Millətlər Cəmiyyəti və İrlandiya Respublikası vətəndaşına verilir.
Buker mükafatı ilk dəfə Buker-Makkonnel tərəfindən 1968-ci ildən təqdim olunmağa başlanılıb. Həmin vaxtdan 2002-ci ilə qədər onun mükafat fondu 21 min ingilis funt sterlinqinə bərabər olub. 2002-ci ildə Men Qrup şirkəti mükafatın rəsmi sponsoru olduqdan sonra mükafat fondu 50 min ingilis funt sterlinqinə qaldırıldı.
- 1969 —
Persi Hovard Nyubi, "Buna görə cavab vermək lazımdır" - 1970 —
Bernis Rubens, "Seçilmiş üzv" - 1971 —
Vidiadxar Suracprasad Naypol, "Asılmış vəziyyətdə" - 1972 —
Con Berqer, "G." - 1973 —
Ceyms Qordon Farrel, "Krişnapurun mühasirəsi" - 1974 —
Nadin Qordimer, "Mühafizəçi";
Stenli Middlton, "Bayram" - 1975 —
Rut Praver Cabvala, "İsti və toz" - 1976 —
Devid Stori, "Sevill" - 1977 —
Pol Mark Skott, "Sonadək qalmaq" - 1978 —
Ayris Mördok, "Dəniz, dəniz" - 1979 —
Penelopa Fitcerald, "Suda" - 1980 —
Vilyam Qoldinq, "Üzgüçülük ayinləri" - 1981 —
Salman Rüşdi, "Gecəyarı uşaqları" - 1982 —
Tomas Kenilli, "Şindlerin nicatı" - 1983 —
Con Maksvell Kutzee, "Mixael K.-nın həyatı və zamanı" - 1984 —
Anita Brukner, "«Göldə» mehmanxanası" - 1985 —
Keri Hyum, "Skelet adamlar" - 1986 —
Kinqsli Emis, "Köhnə cizgilər" - 1987 —
Penelopa Layvli, "Aylı pələng" - 1988 —
Piter Keri, "Oskar və Lüsinda" - 1989 —
Kadzuo İsiquro, "Günün qalığı" - 1990 —
Antoniya Süzen Bayett, "Sahib olmaq" - 1991 —
Ben Okri, "Ac yol" - 1992 —
Maykl Ondatje, "İngilis xəstə",
Barri Ansuort, "Müqəddəs aclıq" - 1993 —
Roddi Doyl, "Peddi Klark ha-ha-ha" - 1994 —
Ceyms Kelman, "Bu necə də gecdir, necə də gecdir" - 1995 —
Pet Barker, "Kabuslar yolu" - 1996 —
Qrem Svift, "Sonuncu sərəncam" - 1997 —
Arundati Roy, "Xırdalıqların tanrısı" - 1998 —
İen Makyuen, "Amsterdam" - 1999 —
Con Maksvell Kutzee (2), "Rüsvayçılıq" - 2000 —
Marqaret Etvud, "Kor qatil" - 2001 —
Piter Keri (2), "Kellinin dəstəsinin əsl hekayəsi" - 2002 —
Yann Martel, "Pinin həyatı" - 2003 —
Di Bi Si Pyer, "Vernon Qod Littl" - 2004 —
Alan Hollinqhörst, "Gözəllik sərhədi" - 2005 —
Con Benvill, "Dəniz" - 2006 —
Kiran Desai, "Müflislərin mirası" - 2007 —
Enn Enrayt, "Yığılma haqqında hər şey" - 2008 —
Aravind Adiqa, "Ağ pələng" - 2009 —
Hilari Mentel, "Canavar zalı" [1] - 2010 —
Hovard Ceykobson, "Finklerin sualı" - 2011 —
Culian Barns, "Sonluğu hissetmə" - 2012 —
Hilari Mentel (2), "Cəsədin gətirin" - 2013 —
Eleonora Katton, "Məşəl" - 2014 —
Riçard Flenaqan, "Uzaq şimala ensiz yol" - 2015 —
Marlon Ceyms, "Yeddi qətlin qısa tarixçəsi" - 2016 —
Pol Bitti, "Satılma" - 2017 —
Corc Sonders, "Linkoln bardoda" - 2018 —
Anna Berns, "Südsatan" - 2019 —
Marqaret Etvud, "Vəsiyyətlər",
Bernardin Evaristo "Qız, qadın və başqa şeylər" - 2020 —
Duqlas Stüart, "Şaqqi Beyn" - 2021 —
Deymon Qalqut, "Vəd" - 2022 —
Şehan Karunatilaka, "Maali Almeydanın yeddi ayı"
- ↑ Британский «Букер» присужден Хилари Мэнтл Arxivləşdirilib 2009-11-05 at the Wayback Machine // Lenta.ru, 6 октября 2009