Kommunikasiyaşünaslıq və ya ünsiyyətşünaslıq — və prosesləri, kommunikasiya nümunələri, müxtəlif mədəniyyətlərdə sosial qarşılıqlı əlaqə və kommunikasiyanı tədqiq edən akademik fən. Kommunikasiya adətən müvafiq vasitəsilə fikir, məlumat, siqnal və ya mesajların verilməsi, qəbulu və ya mübadiləsi kimi müəyyən edilir, fərdlərə və ya qruplara başqalarını inandırmaq, onlara məlumat vermək, ya da məlumat axtarmaq və emosiyaları effektiv şəkildə ifadə etmək imkanı verir. Kommunikasiyaşünaslıq fərdi agentlik səviyyəsində üz-üzə söhbətdən sosial və mədəni kommunikasiya sistemlərinə qədər bir sıra mövzuları əhatə edən biliklər toplusunu makro səviyyədə inkişaf etdirmək üçün müxtəlif və metodlarından istifadə edən sosial elmdir.

Elmi kommunikasiya nəzəriyyəçiləri ilk növbədə kommunikasiyanın nəzəri anlayışını təkmilləşdirməyə, iddiaları əsaslandırmaq üçün statistik məlumatları araşdırmağa diqqət yetirir. Kommunikasiyanı öyrənmək üçün sosial elmi metodların dairəsi genişlənir. Kommunikasiya tədqiqatçıları müxtəlif keyfiyyət və üsullarından istifadə edirlər. XX əsrin ortalarında və kommunikasiyanın təhlilində getdikcə daha çox şərhçi, hermenevtikfəlsəfi yanaşmaların yaranmasına səbəb olmuşdur. Əksinə, 1990-cı illərin sonu və 2000-ci illərin əvvəlində yeni analitik, riyazi və hesablama yönümlü texnikaların yüksəlişi müşahidə olunmuşdur.

Tədqiqat sahəsi kimi kommunikasiya jurnalistika, biznes, kütləvi informasiya vasitələri, ictimaiyyətlə əlaqələr, marketinq, və , və , təhsil, və digər sahələrə tətbiq edilir. İnsan fəaliyyətinin bütün sahələri sosial kommunikasiya strukturu ilə fərdi agentlik arasındakı qarşılıqlı əlaqədən təsirləndiyinə görə kommunikasiyaşünaslıq öz diqqətini tədricən səhiyyə, tibb, iqtisadiyyat, və cəza müəssisələri, kimi digər sahələrə də genişləndirmiş, həmçinin internet, sosial kapitalelmi biliklərin inkişafında kommunikativ fəaliyyətin rolunu əhatə etmişdir.

Əhatə dairəsi və mövzular

Kommunikasiyaşünaslıq həm sosial elmlərin, həm də humanitar elmlərin aspektlərini birləşdirir. Sosial elm olaraq bu fən sosiologiya, psixologiya, antropologiya, biologiya, politologiya, iqtisadiyyat və ilə üst-üstə düşür.Humanitar elmlər baxış bucağından kommunikasiya ritorikainandırma ilə bağlıdır. Odur ki, kommunikasiyaşünaslıq üzrə ənənəvi magistr proqramlarının tarixi Qədim Yunanıstanın ritorikaçılarına qədər izləyir. Ünsiyyətə humanitar yanaşmalar çox vaxt tarix, fəlsəfə, ingilis dili və mədəniyyətşünaslıq ilə üst-üstə düşür.

Kommunikasiyaşünaslıq siyasətçiləri və siyasətçiləri, təhsilçiləri, strateqləri, , biznes maqnatlarını, menecerləri, sosial işçiləri, qeyri-hökumət təşkilatlarını, və ümumilikdə kommunikasiya problemlərinin həllində maraqlı olan insanları məlumatlandırır.

Məsələn, Çakravartti (2018) ağ alimlərin nəşrlərin, sitatların və redaktor mövqelərinin böyük əksəriyyətini təşkil etdiyini tapır. Bu vəziyyət, geniş sosial ədalət problemləri ilə məşğul olan fənlərarası sahə üçün xüsusilə problemlidir.

Biznesdə

Biznesdə kommunikasiya XX əsrin sonlarında biznes əlaqələrinin daxilində kommunikasiyanın mərkəzi olması ilə əlaqədar bir tədqiqat sahəsi kimi meydana çıxmışdır. Sahənin əhatə dairəsini müəyyən etmək çətindir, çünki burada işəgötürənlər, işçilər, istehlakçılar və brendlər arasında kommunikasiyanın müxtəlif üsullarından istifadə olunur. Buna görə də sahənin diqqəti adətən işəgötürənlərin tələblərinə yönəldilir. Bu, yazılı və şifahi kommunikasiyanı kurikulumda vacib xüsusiyyət kimi vurğulamaq üçün Amerika Kollec Məktəbləri Assambleyasının biznes standartları ilə qəbul edilir. Beləliklə, işgüzar kommunikasiya üzrə tədqiqatlar birbaşa iş sahəsi ilə əlaqəli daim dəyişən, yazılı və şifahi kommunikasiya aspektləri ətrafında cərəyan edir. Müasir biznes kommunikasiyası kurikulumlarının tətbiqi bütövlükdə işgüzar kommunikasiyanın öyrənilməsini inkişaf etdirir, eyni zamanda onları biznes ictimaiyyətində effektiv kommunikasiya qura bilmək üçün hazırlayır.

Həmçinin bax

Mənbə

İstinadlar

  1. Calhoun, Craig. Communication as Social Science (and More) // Jones, Steve (redaktor). Communicating @ the Center. Hampton Press. 2012. ISBN 978-1-61289-082-1. OCLC .
  2. Ferguson, Sherry Devereaux. . Lennox Terrion, Jenepher, 1963-. Don Mills, Ontario, Canada. March 2014. ISBN 978-0-19-544928-0. OCLC .
  3. Bauer, Talya. Organizational Behavior. Boston, MA: FlatWorld. 2015. 227–242. ISBN 978-1-4533-7118-3.
  4. Craig, Robert T. . Communication Theory. 9 (2). May 1999: 119–161. doi:.
  5. Goffman, Erving. (Anchor books). Garden City, New York. 1959. ISBN 978-0-385-09402-3. OCLC .
  6. Hayes, Andrew F. Statistical methods for communication science. Mahwah, N.J.: Lawrence Erlbaum Associates. 2005. ISBN 978-1-4106-1370-7. OCLC .
  7. Shannon, C. E. "A mathematical theory of communication". ACM SIGMOBILE Mobile Computing and Communications Review (ingilis). 5 (1). 2001-01-01: 3–55. doi:. :.
  8. Mifsud, Mari Lee. "To the humanities: what does communication studies give?". Review of Communication. 19 (2). 2019-04-03: 77–93. doi:.
  9. Severin, Werner J. (Werner Joseph). . Tankard, James W. (5th). New York: Addison Wesley Longman. 2001. ISBN 0-8013-3335-0. OCLC .
  10. Trenholm, Sarah, 1944-. Interpersonal communication. Jensen, Arthur, 1954- (7th). Oxford: Oxford University Press. 2013. ISBN 978-0-19-982750-3. OCLC .
  11. ROUTLEDGE HANDBOOK OF STRATEGIC COMMUNICATION. [S.l.]: ROUTLEDGE. 2019. ISBN 978-0-367-36773-2. OCLC .
  12. Miller, Katherine. Organizational communication : approaches and processes (Seventh). Stamford, Connecticut. January 2014. ISBN 978-1-285-16420-5. OCLC .
  13. Chakravartty, Paula; Kuo, Rachel; Grubbs, Victoria; McIlwain, Charlton. "#CommunicationSoWhite". Journal of Communication. 68 (2). 2018: 254–266. doi:.
  14. Locker, Kitty O.; Miller, Scott L.; Richardson, Malcolm; Tebeaux, Elizabeth; Yates, JoAnne. . Business Communication Quarterly (ingilis). 59 (2). 1996-06-01: 109–127. doi:. ISSN .
  15. Plutsky, Susan. . Business Communication Quarterly (ingilis). 59 (4). 1996-12-01: 69–76. doi:. ISSN .
  16. Zhao, Jensen J. . Business Communication Quarterly (ingilis). 59 (4). 1996-12-01: 11–24. doi:. ISSN .

Ədəbiyyat

  • Carey, James. 1988 Communication as Culture.
  • Cohen, Herman. 1994. The History of Speech Communication: The Emergence of a Discipline, 1914–1945. Annandale, VA: Speech Communication Association.
  • Gehrke, Pat J. 2009. The Ethics and Politics of Speech: Communication and Rhetoric in the Twentieth Century. Carbondale, IL: Southern Illinois University Press.
  • Gehrke, Pat J. and William M. Keith, eds. 2014. A Century of Communication Studies: The Unfinished Conversation. New York: Routledge.
  • Packer, J. & Robertson, C, eds. 2006. Thinking with James Carey: Essays on Communications, Transportation, History.
  • Peters, John Durham and Peter Simonson, eds. 2004. Mass Communication and American Social Thought: Key Texts 1919–1968.
  • Wahl-Jorgensen, Karin 2004, 'How Not to Found a Field: New Evidence on the Origins of Mass Communication Research', Journal of Communication, September 2004.
Mənbə — ""

Informasiya Melumat Axtar

Anarim.Az

Sayt Rehberliyi ile Elaqe

Saytdan Istifade Qaydalari

Anarim.Az 2004-2023