Gamasina — Mesostigmata (orta stiqmalı gənələr) alt dəstəsinə aid olan böyük və müxtəlif bir gənə (mite) kohortasıdır. Bu qrup, 6000-dən çox təsvir edilmiş növü ilə Mesostigmata daxilində ən böyük kohortalardan biridir. Gamasina üzvləri, parazit, sərbəst yaşayan və yırtıcı həyat tərzi sürən müxtəlif ekoloji rollara malikdirlər.
Gamasina | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||
Elmi təsnifat | ||||||||||
Domen:
Ranqsız:
Ranqsız:
Ranqsız:
Ranqsız:
Ranqsız:
Aləm:
Yarımaləm:
Klad:
Klad:
Ranqsız:
Tipüstü:
Ranqsız:
Ranqsız:
Tip:
Klad:
Yarımtip:
Sinif:
Dəstəüstü:
Dəstə:
Yarımdəstə:
İnfradəstə:
Gamasina
|
||||||||||
Beynəlxalq elmi adı | ||||||||||
|
||||||||||
|
Xüsusiyyətləri
Gamasina, aşağıdakı xüsusiyyətlərlə xarakterizə olunur:
- Stiqmaların yeri: Stiqmalar (tənəffüs dəlikləri) adətən ikinci və ya üçüncü koksaların (ayaqların birinci seqmenti) arxasında və ya yan tərəfində yerləşir.
- Xeliserae quruluşu: Xeliserae (ağız hissələri) müxtəlif qidalanma strategiyalarına uyğunlaşmışdır və iti, kəsici və ya əmici hissələrə malik ola bilər.
- Bədən forması: Bədən forması müxtəlifdir, lakin əksər növlərdə oval və yastı şəklindədir.
- Həyat tərzi: Gamasina, parazit, sərbəst yaşayan və yırtıcı formaları əhatə edən geniş ekoloji müxtəlifliyə malikdir.
Təsnifatı
Gamasina, bir neçə infraorderə bölünür, bunlardan ən böyüyü Parasitiformesdir. Parasitiformes, əsasən parazit və yırtıcı gənələri əhatə edir.
Ekoloji rol və əhəmiyyəti
Gamasina üzvləri ekosistemlərdə müxtəlif rollar oynayır. Bir çox növ torpaqda və çürüntüdə yaşayır və üzvi maddələrin parçalanmasında iştirak edir. Bəzi növlər bitkilərlə qidalanır, digərləri isə böcəklər, digər gənələr və nematodlar kimi heyvanları ovlayır. Parazit növlər isə quşların, məməlilərin və digər onurğalıların üzərində və ya daxilində yaşayır.
İstinadlar
- ↑ Krantz, G.W. A Manual of Acarology. Oregon State University Book Stores. 1978. ISBN 978-0882460642.
- ↑ Walter, D.E.; Lindquist, E.E.; Smith, I.M.; Cook, D.R.; Krantz, G.W. "Order Mesostigmata". In: Krantz, G.W. & Walter, D.E. (eds.) A Manual of Acarology (3rd). Lubbock: Texas Tech University Press. 2009: 124–232.