Yarasaqulaq tülkü və ya Böyükqulaq tülkü (lat. Otocyon megalotis) — itlər fəsiləsinin tülkü cinsindən olan yırtıcı məməli növü.
| Yarasaqulaq tülkü | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||
| Elmi təsnifat | ||||||||||||
|
XƏTA: parent və rang parametrlərini doldurmaq lazımdır. ???: Yarasaqulaq tülkü |
||||||||||||
| Beynəlxalq elmi adı | ||||||||||||
|
||||||||||||
| ||||||||||||
Yarasaqulaq tülkü Afrika savannasında yaşayan tülküdür. O, Otocyon cinsinin yeganə mövcud növü və itkimilər ailəsinin ilkin təkamül mərhələsinə aid bir üzvüdür. Fosil qeydlərinə görə, bu növ ilk dəfə orta Pleystosen epoxasında meydana çıxıb. Yarasaqulaq tülküsünün iki ayrı populyasiyası mövcuddur və hər biri ayrıca bir subnöv təşkil edir. Bu tülkünün adındakı "yarasa" ifadəsi, ehtimal ki, həmin bölgədə çox yayılmış və iri qulaqlara sahib olan Misir yarıqüzlü yarasasına istinad edir. Digər adları arasında böyükqulaq tülkü, qaraqulaq tülkü, uzunqulaq tülkü, Delalande tülküsü, Kep tülküsü və motlosi yer alır.[3]
Yarasaqulaq tülküsü böyük qulaqları sayəsində bədən temperaturunun tənzimlənməsində mühüm rol oynayır. Bu növ balaca tülkülərdən biridir və ölçüsünə görə Kep tülküsü və adi yenot itinə bənzəyir. Xəzinin rəngi subnövlərə görə dəyişir, lakin ümumiyyətlə sarımtıl-qəhvəyi tonlarda olur və tük örtüyü boz rəngli qoruyucu tüklərlə örtülüb. Yarasaqulaq tülküsü Cənubi və Şərqi Afrikada yaşayır, lakin bu iki populyasiya arasında təxminən 1,000 km-lik bir boşluq var.[4] Bu tülkü, qazdığı yuvalarda yaşayır və balalarını böyütmək üçün burada sığınacaq tapır. O, sosial qruplarda və ya cütlüklərlə birlikdə ov edir və bir-birini təmizləyir.[5]
O, quru və yarı-quru mühitlərdə ov edir, xüsusilə sıx ot örtüyü olmayan yerləri və toynaqsız heyvanların otları qısaltdığı bölgələri üstün tutur. Ovunu eşitmə qabiliyyəti ilə tapır, burnunu yerə yaxın tutaraq yavaş-yavaş hərəkət edir və qulaqlarını irəli yönəldir. Pəhrizinin böyük bir hissəsini qarışqa yeyən termitlər təşkil edir və bu həşəratlar tülkünün su ehtiyacını da qarşılayır, çünki yarasaqulaq tülküsü sərbəst su mənbələrindən içməyə ehtiyac duymur.[6][7] Termitlərlə qidalanmaqla, o, bu həşəratların populyasiyasına nəzarət edir və insan məskunlaşdığı bölgələrdə zərərvericilərə qarşı təbii nəzarətçi rolunu oynayır. Bəzi yerlərdə xəz üçün ovlanır, lakin bu növə hər hansı böyük təhlükə mövcud deyil. Buna görə də, Beynəlxalq Təbiəti Mühafizə Birliyi onu “ən az narahatlıq doğuran növ” kimi qiymətləndirir. [8]
.jpg)
- ↑ Integrated Taxonomic Information System (ing.). 1996.
- ↑ Mammal Species of the World (ing.): A Taxonomic and Geographic Reference. / D. E. Wilson, D. Reeder 3 Baltimore: JHU Press, 2005. 35, 2142 p. ISBN 978-0-8018-8221-0
- ↑ Clark, H. O. "Otocyon megalotis". Mammalian Species (766). 2005: 1–5. doi:10.1644/1545-1410(2005)766[0001:OM]2.0.CO;2. JSTOR 3504550.
- ↑ Wang, Xiaoming; Tedford, Richard H.; Valkenburgh, Blaire Van; Wayne, Robert K. Ancestry: Evolutionary history, molecular systematics, and evolutionary ecology of Canidae // The Biology and Conservation of Wild Canids. Oxford University Press. 2004. səh. 43. ISBN 978-0-19-170563-2.
- ↑ Skinner, J. D.; Chimimba, Christian T. The Mammals of the Southern African Sub-region. Cambridge University Press. 2005. ISBN 978-0-521-84418-5.
- ↑ Nel, J. A. J.; Maas, B. Bat-eared fox Otocyon megalotis (PDF) // Sillero-Zubiri, Claudio; Hoffmann, Michael; Macdonald, David W. (redaktorlar ). Canids: foxes, wolves, jackals, and dogs. Gland, Switzerland: IUCN/SSC Canid Specialist Group. 2004. ISBN 978-2-8317-0786-0. 1 sentyabr 2012 tarixində arxivləşdirilib (PDF).
- ↑ Westbury, Michael; Dalerum, Fredrik; Norén, Karin; Hofreiter, Michael. "Complete mitochondrial genome of a bat-eared fox (Otocyon megalotis), along with phylogenetic considerations" (PDF). Mitochondrial DNA Part B. 2 (1). 1 yanvar 2017: 298–299. doi:10.1080/23802359.2017.1331325. PMC 7800562 (#bad_pmc). PMID 33473804 (#bad_pmid).
- ↑ Hoffmann, M. "Otocyon megalotis". IUCN Red List of Threatened Species. 2014. 2014. doi:10.2305/IUCN.UK.2014-1.RLTS.T15642A46123809.en. İstifadə tarixi: 11 noyabr 2021.