Əbu İsa Xəllad ibn Xalid əş-Şeybani (ərəb. خلاّد; v. 772 və ya 835, Kufə) — on qiraət imamlarından Həmzənin iki ravisindən biri. Rəmzi ərəb əlifbasındakı "ق" hərfidir.[1]
| Xəllad | |
|---|---|
| ərəb. خلاّد | |
| Vəfat tarixi | 772 və ya 835 |
| Vəfat yeri | |
| Fəaliyyəti | islamşünas |
Künyəsi Əbu Əbdullah, nisbələri "Səyrəfi" ilə "Kufi"dir.
Süleym ibn İsa, Hüseyn ibn Əli əl-Cufi, Məhəmməd ibn Həsən ər-Rəvvasi kimi şəxslərdən qiraət öyrənib, Əbu Züra ər-Razi ilə Əbu Hətim ər-Razi isə hədis rəvayət ediblər.
Abbas ibn Məhəmməd əd-Duri onun qiraətini tərifləmiş,[2] Əbu Hətim isə "siqa" adlandırmışdır.
- ↑ Mürsəlov, Mirniyaz. "On qiraət imamı və onların raviləri", BDU İlahiyyat Fakültəsinin Elmi Məcmuəsi (PDF) (az.). 2010.
- ↑ İbn Əbu Hətim. Əl-Cərh vət-Tədil (ərəb). III. Heydərabad (Hindistan). 1952–1953. 372.
- ↑ Altıkulaç, Tayyar. "Hallad b. Halid". TDV İslâm Ansiklopedisi. 1997. 17 fevral 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 17 fevral 2026.