Əbül-Fəzl Saleh ibn Əhməd ibn Məhəmməd ibn Hənbəl əş-Şeybani (ərəb. صالح بن أحمد بن حنبل; 818, Bağdad – 879[1], İsfahan) — Əhməd ibn Hənbəlin böyük oğlu və tələbəsi.
| Saleh ibn Əhməd ibn Hənbəl | |
|---|---|
| ərəb. صالح بن أحمد بن حنبل | |
 | |
| Doğum tarixi | 818 |
| Doğum yeri | |
| Vəfat tarixi | 879[1] (60–61 yaşında) |
| Vəfat yeri |
|
| Dəfn yeri | |
| Atası | Əhməd ibn Hənbəl |
| Elm sahələri | fiqh, hədis elmi[d] |
| Tanınmış yetirmələri | Əbül-Qasım əl-Bəğavi |
Hicri 203-cü (818) ildə Bağdadda doğulub. Atasından, Əli ibn Mədini, Əbül-Vəlid ət-Təyalisi və İbrahim ibn Fəzl əz-Zərii kimi alimdən dərs alıb. Hədisləri əzbərləyib və atasında fiqh öyrənib. Tarsus və İsfahanda qazılıq edib və buralara atasının görüşlərini yayıb. Mənbələrə görə İsfahandakı qazılıq vəzifəsini borclarının çoxluğundan ötrü qəbul etdiyini söyləyib.[2] Bağdadda uzun müddət fiqh dərsləri verib. Oğlu Züheyr, Əbu Bəkr ibn Əbu Asim, Əbül-Qasım əl-Bəğavi, Məhəmməd ibn Cəfər əl-Həraiti, Yəhya ibn Səid, İbn Əbu Xətim ər-Razi, Əhməd ibn Məhəmməd ibn Yəhya əl-Kəssar və Əbu Bəkr əl-Həllal kimi alimlər ona tələbəlik ediblər. Ondan hədis yazmış İbn Əbu Xətim ər-Razi onun doğru danışan və etibarlı bir şəxs olduğunu söyləyib.[3]
Saleh ibn Əhməd ibn Hənbəl qazılıq etdiyi İsfahanda vəfat edib. O, "Məsailül-İmam Əhməd ibn Hənbəl", "Sirətül-İmam Əhməd ibn Hənbəl" və "Mihnətü Əhməd ibn Hənbəl" adlı əsərlərin müəllifidir.[4]
- 1 2 OpenITI corpus. OpenITI.
- ↑ Zəhəbi, Məhəmməd. Siyəru Aləmin-Nubəla (ərəb). XII. Beyrut. 1981–1985. 530.
- ↑ Ər-Razi, Əbdürrəhman ibn Əbu Xətim. Əl-Cərh vət-tədil (ərəb). IV. Heydərabad (Hindistan). 1952–1953. 394.
- ↑ Koca, Ferhat. "Salih b. Ahmed b. Hanbel". TDV İslâm Ansiklopedisi. 2009. 9 fevral 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 9 fevral 2026.