Əbu Zeyd Səid ibn Əvs ibn Sabit əl-Ənsari (ərəb. أبو زيد الانصاري; 743 və ya təq. 730, Bəsrə – 830[1]) — Bəsrə dilçilik məktəbinə mənsub dil və ədəbiyyat alimi.
| Əbu Zeyd əl-Ənsari | |
|---|---|
| ərəb. أبو زيد الانصاري | |
| Doğum tarixi | 743 və ya təq. 730 |
| Doğum yeri | |
| Vəfat tarixi | 830[1] (86–100 yaşında) |
| Elm sahələri | filologiya, leksikoqrafiya, qrammatika, dilçilik |
Bəsrədə anadan olmuşdur. Quranın kitab halına salınmasında iştirak etmiş şəxslərdən olan Əbu Zeyd Sabit ibn Zeyd əl-Ənsarinin nəslindəndir.
O, Əbu Əmr ibn Əla, Müfəddəl əd-Dəbbi, İbn Cüreyc və Səid ibn Əbu Ərubə kimi şəxslərdən qiraət və hədis öyrənmişdir.
Tirmizi, İbn Səd, Əbu Hətim ər-Razi, Əbu Davud və başqaları Əbu Zeydə tələbəlik etmişlər.
Dövrünün qabaqcıl şəxsləri ilə münasibətlər quran Əbu Zeyd, Şafei ilə dostluq etmiş, Əbu Hənifə ilə görüşmüş və xəlifə Mehdi tərəfindən Bağdada dəvət edilmişdir.
Əbu Zeyd Bəsrədə vəfat etmişdir.[2]
Əbu Zeydi Cahiz "xəta etməyən iki şəxsdən biri",[3] Yəhya ibn Məin ilə Əbu Hətim ər-Razi isə "saduq" adlandırmış və onun Qədəriyyə tərəfdarı olduğu iddiasını rədd etmişdir.[4] Əbu Davud ilə Tirmizi ondan hədis rəvayət etmişdir.
- 1 2 OpenITI corpus. OpenITI.
- ↑ Elmalı, H. "Ebu Zeyd el-Ensari". TDV İslâm Ansiklopedisi. 1994. 27 fevral 2026 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 27 fevral 2026.
- ↑ Əl-Cahiz, Əmr. Əl-Bəyan vət-təbyin (ərəb). II. Qahirə. 1969. 221.
- ↑ Əl-Həməvi, Yaqut. Mucəmül-üdəb (ərəb). XI. Qahirə. 1936–1938. 214.